سيتروئن Citroën

Home

 (1919-Present)

كمپاني سيتروئن در سال 1919 توسط آندره گوستاو سيتروئن تاسيس شد. سيتروئن اولين توليد كننده خودرو بصورت توليد انبوه در اروپا بود. اين كمپاني در سال 1927 بزرگ ترين توليد كننده خودرو در اروپا و چهارمين توليد كننده بزرگ خودرو در جهان بود. از ابتدا توليد خودرو و كاميون با تكنولوژي برتر جزو اصول اوليه كار اين كمپاني بود.

آندره گوستاو سيتروئن:

حد و حصري براي نو آوريهاي كمپاني سيتروئن وجود ندارد. اولين توليد كننده خودرو با بدنه تمام فولادي در اروپا (سيتروئن B10 ) در سال 1924 ، اولين خودرو ديفرانسيل جلو توليد انبوه در جهان (سيتروئن Traction Avant) در سال 1934 كه يكي از اولين خودروهاي استفاده كننده از بدنه مونوكوك نيز بود ، اولين سيستم تعليق تنظيم خودكار ارتفاع (باز هم سيتروئن Traction Avant) در سال 1954 ، اولين خودرو توليد انبوه اروپا با ترمز ديسكي (سيتروئن DS ) در سال 1955 ، اولين سيستم چرخش چراغها همراه با چرخش فرمان (باز هم سيتروئن DS ) در سال 1967 و هزاران نو آوري ديگر در صنايع اتومبيل.

كمپاني سيتروئن در سال 1934 بر اثر هزينه هاي سرسام آور دو سفر بزرگ بین المللی سیاه و زرد با سیتروئنهای کگرس و طراحي مدل Traction Avant مدلي كه از نظر طراحي و تكنولوژي ده ها سال جلوتر از زمان خود بود ورشكسته و به كمپاني ميشاين بزرگترين سهام دار سيتروئن مالكيت كامل آن را بدست آورد. تحت مالكيت ميشلين با مديريت پيير ميشلين كمپاني سيتروئن به دوران طلائي و شكوفائي خود رسيد. اعجاب آور ترين خودروهاي تاريخ خودروسازي را طراحي كرد و پيشرفته ترين تكنولوژي هاي بسيار جلوتر از زمان را در آنها به كار برد. در سال 1965 سيتروئن مالكيت كمپاني پانهارد اولين توليد كننده خودرو در فرانسه را بدست آورد كه مالكيت آن را تا سال 2005 براي خود نگه داشت. و در سال 1967 نیز مالکیت کمپانی برلیه را بدست آورد ولی آن را در سال 1974 به رنو واگذار کرد. در سال 1968 مالكيت كمپاني مازراتي ايتاليا را نيز از آن خود كرد ولي با مشكلات فراوان مالي كه مازراتي براي سيتروئن ايجاد كرده بود آن را در سال 1975 به دتوماسو واگذار كرد.

در سال 1974 يكبار ديگر كمپاني سيتروئن اينبار نيز باز بر اثر هزينه هاي سرسام آور طراحي سيتروئن CX مدلي كه باز دهها سال از زمان خود جلوتر بود و ايجاد پيشرفته ترين خط توليد زمان خود براي مونتاژ آن و همچنين هزينه هاي خريداري و بازسازي كمپاني مازراتي ورشكست و كمپاني پژو مالكيت آن را بدست آورد. از آن سال به بعد طراحي مدلهاي جديد كاميون كلا كنسل و نو آوريهاي بزرگ مهندسان اكثرا با مخالفت مديران پژو به مرحله توليد نميرسيدند.

File:Chaine Citroen typea.jpg

کمپانی سیتروئن توانسته 3 بار مقام اول ، 4 بار مقام دوم و چهار بار نیز مقام سوم بهترین خودرو سال اروپا را بدست آورد:

مقامهای اول:
سال 1971 با سیتروئن GS
سال 1975 با سیتروئن CX
سال 1990 با سیتروئن XM

مقامهای دوم:
سال 1988 با سیتروئن AX
سال 1994 با سیتروئن Xantia
سال 2005 با سیتروئن C4 نسل اول
سال 2015 با سیتروئن C4 Cactus

مقامهای سوم:
سال 1971 با سیتروئن SM
سال 1992 با سیتروئن ZX
سال 2003 با سیتروئن C3 نسل اول
سال 2007 با سیتروئن C4 نسل اول

سيتروئن Type A:

اولين خودرو سيتروئن مدل Type A بود كه توسط Jules Salomon طراحي شد. تحقيقات براي توليد اين خودرو از سال 1917 شروع شد و هدف از اين تحقيقات توليد خودروئي سبك وزن و پر قدرت در رده متوسط بازار بود. اين مدل در سال 1919 به بازار عرضه شد. موتور آن 1327 سي سي و چهار سيلندر و آب خنك بود كه 18 اسب بخار نيرو توليد ميكرد و قادر بود خودرو را به حدالاكثر سرعت 65 كيلومتر در ساعت برساند كه با معيارهاي سال 1919 بسيار عالي بود. اين خودرو با دو طول شاسي متفاوت و 9 نوع بدنه مختلف عرضه ميشد تا تمامي نيازهاي آن زمان از كوپه گرفته تا وانت را تامين نمايد. اين خودرو با رقم توليد 100 عدد در روز اولين خودرو توليد انبوه در قاره اروپا بود و تا سال 1921 به تعداد 24,093 عدد توليد شد.

Click on image to see high definition version in a new window

 

سیتروئن تراکتور:

در سال 1919 سیتروئن تراکتور کوچکی را نیز برای جوابگوئی به نیار مزارع متوسط و کوچک برای تراکتوری کوچک و با صرفه به بازار عرضه کرد. موتور این تراکتور با موتور سیتروئنهای تایپ A یکی بودند و میتوانستند 12 اسب بخار نیرو تولید کنند. کل تراکتور فقط 800 کیلوگرم وزن داشت که استفاده از آن را بسیار آسان مینمود. سیتروئن در کل تا سال 1920 تعداد 500 عدد از این تراکتورها را تولید کرد و سپس حق امتیاز تولید آن را به کمپانی Societe Agricultural واگزار کرد.

121007094300102882

سيتروئن تايپ B2:

بعد از مدلهاي سري A نوبت به سري موفق B2 بود كه توليد آن از سال  1921 شروع شد. اين مدل در كارخانه سيتروئن نزديك برج ايفل و در مركز پاريس توليد ميشد. موتور اين مدل چهار سيلندر خطي 1425 سي سي بود كه با نيروي 20 اسب بخار بود كه ميتوانست خودرو را به حدالاكثر سرعت 72 كيلومتر در ساعت برساند. در توليد اين مدل از سيستم توليد انبوه كه در اروپا فقط كمپاني سيتروئن از آن بهره ميبرد استفاده ميشد.  اين مدل تا سال 1927 به تعداد 89,841 عدد توليد شد.

File:Citroen B2 Torpedo 1921.jpg

 

سیتروئنهای Kégresse :

سیتروئنها کگرس نام گروه بزرگی از سیتروئنها میباشد که از سیستم محرکه همه جا رو طراحی شده توسط آدولف کگرس استفاده میکنند. آدولف کگرس مهندس فرانسوی بود که  سیستم محرکه کگرس را اوایل قرن بیستم طراحی نمود. تزار روسیه با دیدن نقشه های سیستم محرکه کگرس او را به روسیه برای اجرای این سیستم بر روی خودروهای دربار برای افزایش کارائی آنها در زمستانهای سخت روسیه دعوت کرد و کگرس علاوه بر آن به راننده شخصی تزار نیز تبدیل شد. بعد از جنگ جهانی اول کگرس به فرانسه برگشت و آندره سیتروئن که به کارائی سیستم او پی برده بود از کگرس دعوت به کار کرد و کگرس در سال ۱۹۱۹ یعنی همان سال اول آغاز به کار کمپانی مشغول به کار در کمپانی سیتروئن شد. اولین مدل سیتروئن کگرس به نام سیتروئن K1 Kégresse در سال ۱۹۲۱ بر مبنای مدل B2 عرضه شد. به سرعت کمپانی سیتروئن مصارف بسیار زیادی از عبور از مناطق سعب العبور و جهان گردی تا مصارف کشاورزی و صنعتی و نظامی برای مدلهای با سیستم کگرس پیدا کرد و مدلهای بسیار متنوعی برای مصارف مختلف تولید شد. در کل مدلهای کگرس سیتروئن دارای ۲۰ نوع کلی هستند که هر یک از این ۲۰ مدل با اتاقها و کارائیهای متنوع عرضه شدند.

آندره سیتروئن برای نشان دادن بلندپروازی خود و قابلیتهای مدلهای کگرس دو برنامه بزرگ جهانگردی با سیتروئنهای کگرس اجرا نمود. یکی سفر سیاه برای عبور از قاره آفریقا و دیگری سفر زرد برای عبور از جاده ابریشم و در این دو سفر سیتروئنهای کگرس از مناطقی که تا به حال هیچ خودروئی از آنها عبور نکرده بود عبور کردند و برای اولین بار یک خودرو موفق شد از رشته کوه هیمالیا عبور کند آن هم در حالی که هیچ جاده ای در بین کوهها وجود نداشت. در سفر زرد کاروان سیتروئنهای کگرس از ایران نیز عبور کردند و ایران به عنوان بهترین و امن ترین قسمت سفر در مدارک این سفر ثبت شده. دو سفر سیاه و رزد با سیتروئنهای کگرس چنان خارق العاده بود که تا به امروز بشر با هیچ وسیله ای چنان ماجراجوئی خارق العاده ای را انجام نداده. شاید تنها در تاریخ بشر سفر انسان به ماه خارق العاده تر از این دو سفر باشد.

سیتروئنهای کگرس مصارف نظامی نیز داشتند و ارتش ایران نیز از اولین ارتشهای جهان بود که سیتروئنهای کگرس را سفارش داد و مورد استفاده قرار میداد. حتی مدلهای زرهی سیتروئن کگرس نیز ساخته شد.

آخرین مدل سیتروئن کگرس مدلهای P14 و P107 بودند که تولید آنها تا سال ۱۹۴۰ ادامه یافت و به علت شروع جنگ جهانی دوم تولید مدلهای کگرس برای همیشه متوقف شد. در کل ۵۷۹۵ عدد از مدلهای سیتروئن کگرس تولید شدند.

 

سيتروئن B2 Boulangère :

اين مدل در سال 1922 بر مبناي شاسي مدل B2 براي حمل بار توسعه پيدا كرد. توليد اين مدل تا سال 1925 ادامه يافت.

 

سيتروئن Type C:

در سال 1922 مدل كوچك و موفق تايپ سي عرضه شد.  اين مدل كوچك از موتور چهار سيلندر با كاربراتور سولكس و سيستم برق مگنتي و همچنين استارتر الكتريكي بصورت استاندارد عرضه ميشد كه براي زمان خود و خودروئي كوچك تكنولوژي  امكانات بالائي محسوب ميشد. موتور تايپ سي 856 سي سي  و 11 اسب بخار نيرو توليد ميكرد كه ميتوانست اين خودرو سبك را با مصرف سوخت فقط 5 ليتر در 100 كيلومتر به سرعت 60 كيلومتر در ساعت برساند. بدنه اين مدل نيز اكثرا به رنگ زرد بودند كه رنگ سنتي كمپاني سيتروئن براي بدنه محسوب ميشد (بخاطر شباهت نامي سيتروئن به سيترون يعني ليمو). اين مدل در سال 1923 اصلاح و به C2 تغيير نام داد و سپس در سال 1924 نيز دوبار اصلاح و به C3 تغيير نام داد. توليد اين مدل در سال 1926 بعد از توليد 80,759 عدد متوقف شد.

 

 

سيتروئن تايپ B10:

در سال 1924 آندره سيتروئن طي سفر به آمريكا از كمپاني Budd ديدن كرد. اين كمپاني در آمريكا شيوه بسيار مدرن و انقلابي  براي تئليد اتاق اتوبوس و واگن هاي قطار طراحي كرده بود كه ميتوانست اين اتاقها را كاملا از استيل توليد كند. آندره سيتروئن فكر كرد كه اين شيوه ميتواند براي ساخت خودرو نيز به كار گرفته شود و خودروهاي بسيار محكم تر و ايمن تر بتوليد كرد. اين اولين بار بود كه بحث ايمني در صنعت توليد خودرو مطرح ميشد. سيتروئن تعدادي از تكنسينهاي خود را براي آموزش به آمريكا به كمپاني Budd فرستاد و همچنين سفارش طراحي و اجراي خط توليد با همان سيستم براي بدنه خودرو و بصورت توليد انبوه را داد. چند ماه بعد خط توليد بدنه تمام استيل با پرسهاي 1400 تن و كوره هاي ذوب الكتريكي غول پيكر با كمك مهندسان Budd در كمپاني سيتروئن نصب بود و كمپاني سيتروئن توانست مدل B10 را به عنوان اولين خودرو در اروپا كه با بدنه تمام فولادي توليد ميشد كه تحولي بزرگ در صنعت اتاق سازي در زمان خود بود و همچنين اولين خودروئي كه فاكتور ايمني نيز در طراحي و توليد آن مورد نظر قرار گرفته بود با تبليغاتي بزرگ عرضه كند. توليد اين مدل در سال 1925 بعد از يك سال با توليد 17,259 عدد پايان يافت. علت توقف توليد زود هنگام اين مدل اين بود كه مشخص شد شاسي ضعيف مدل B2 براي بدنه بسيار محكم تر B10 مناسب نيست و درحركت در جاده هاي نامناسب آن دوران صدماتي به بدنه اين مدل وارد مي آورد و اين مدل به سرعت با نمونه اصلاح شده B12 با شاسي فولادي قدرتمند جايگزين شد. ايجاد خط توليد بدنه فولادي و همچنين عدم طراحي بدنه اي نو و با طراحي مد روز و اسرار بر پائين نگه داشتن قيمت فروش باعث شد كه كمپاني سيتروئن اولين ضرر بزرگ مالي را تجربه كند و ميريت كمپاني را به بانك وام دهنده لازارد واگزار كند. چيزي كه در سالهاي متمادي بعدي هم بارها بخاطر ارائه ايده هاي بزرگ و جلوتر از زمان و هزينه هاي هنگفت آن تكرار و به يكي از رسوم كمپاني تبديل شد.

 

File:Citroen B10.jpg

 

سيتروئن B12:

براي حل مشكل بوجود آمده در مدل B10 شاسي كاملا جديد و محكمي طراحي و مدل B12 در سال 1925 به بازار عرضه شد. اين مدل نيز از همان موتور چهارسيلندر خطي 1425 سي سي مدل B10 استفاده ميكرد. توليد اين مدل در سال 1927 بعد از توليد 38381 عدد متوقف شد.

File:CitroënB12a.jpg

سيتروئن B14:

سيتروئن B14 در سال 1926 عرضه شد. اين مدل كاملا از نو طراحي شده بود و هم بسيار سبك تر و مستحكم تر از مدل هاي قبلي بود. براي موتور اين مدل از موتور چهار سيلندر خطي 1583 سي سي به قدرت 22 اسب بخار استفاده شد. اين مدل با 8 نوع بدنه مختلف قابل سفارش بود و تا سال 1928 به تعداد 119,467 عدد توليد شد.

 

سيتروئن B15:

اين مدل بر اساس مدل B14 براي حمل و جابجائي بار توسعه پيدا كرد.

 

سيتروئن B18:

سيتروئن B18 نمونه بزرگ تر و لوكس تر شده B14 بود كه به تعداد محدود توليد و براي فروش در كشورهاي شرق دور آسيا در نظر گرفته شده بود. موتور اين مدل نيز همان موتور چهار سيلندر خطي 1583 سي سي به قدرت 22 اسب بخار بود. اين مدل از سال 1927 تا 1928 به تعداد 5,707 عدد توليد شد.

 

 

سيتروئن AC4/AC6:

سيتروئنهاي AC4 و AC6 در سال 1928 جايگزين مدل B12 شدند. اين مدل ها از نظر ظاهري كاملا بر طبق مد جديد طراحي خودرو كه از آمريكا شروع شده بود طراحي شدند. اين دو مدل از شاسي و بدنه هاي يكساني استفاده ميكردند و تنها تفاوت آنها كاپوت كشيده تر مدل AC6 بود كه براي قرارگيري موتور شش سيلندر خطي بلند تر شده بود. AC4 داراي موتور چهارسيلندر خطي به حجم 1628 سي سي و 30 اسب بخار نيرو بود در حالي كه  AC6 به موتور شش سيلندر خطي 2442 سي سي و قدر 45 اسب بخار مجهز بود. اين دو مدل در سال 1929 دچار اصلاحات كوچكي شده و به C4 و C6 تغيير نام دادند. توليد هردوي اين مدلها در سال 1931 براي جايگزيني با مدل بسيار مدرن تر روزالي متوقف گرديد.

File:Citroen C4 BW 4.JPG

File:CitroenSix.JPG

 

سيتروئن C6 Series G:

اين مدل اتوبوس با ايجاد تغييرات كسترده و ساخت شاسي كاملا جديد و قرار دادن موتور سيتروئن C6 در سال 1931 عرضه شد و تا سال 1932 تعداد 1600 عدد از آن توليد شد.

 

 سيتروئن های 10CV, 8CV و 15CV:

توليد اين مدل ها در سال 1932 بر طبق سيستمهاي مدرن طراحي و توليد آغاز شد. در ابتدا سه نوع بدنه و موتور مختلف براي اين مدل در نظر گرفته شد. 8CV كه از موتور چهار سيلندر خطي 1425 سي سي استفاده ميكد. 10CV كه  موتور چهار سيلندر خطي 1767 سي سي داشت. و بالاخره 15CV كه موتور شش سيلندر خطي 2650 سي سي داشت و ميتوانست به حدالاكثر سرعت 120 كيلومتر در ساعت دست پيدا كند.  توليد این مدلها در سال 1935 متوقف شد.

15CV كوپه:

File:Citroen Rosalie Coupe 15CV Anet.jpg

 

 

سيتروئن Type 29:

در سال 1933 تايپ 29 جايگزين C6 Series G شد. اين مدل از موتور 2650 سي سي شش سيلندر خطي به قدرت 53 اسب بخار استفاده ميكرد. توليد اين مدل تا سال 1934 ادامه پيدا كرد و در مجموع 12531 عدد از مدلهاي مختلف آن توليد شد.

 

سيتروئن Type 45:

توليد تايپ 45 در سال 1933 شروع شد و به عنوان مدلي كاملا سنگين از موتور مخصوص كاميون بصورت شش سيلندر خطي و به حجم 4580 سي سي و قدرت 73 اسب استفاده ميكرد. اين مدل تا سال 1953 به تعداد 72423 عدد با اتاقهاي مختلف توليد شد.

 

سيتروئن Type 32:

سيتروئن تايپ 32 در سال 1934 براي جايگزيني با مدل تايپ 29 عرضه شد. اين مدل از موتور چهارسيلندر خطي به حجم 3053 سي سي به قدرت 56 اسب بخار استفاده ميكرد و قادر به حمل 3.2 تن بار بود. توليد آن تا سال 1948 ادامه يافت و در مجموع تعداد 5648 عدد از آن توليد شد.

 

سيتروئن Traction Avant:

سيتروئن Traction Avant (به معني ديفرانسيل جلو) در سال 1933 توسط André Lefèbvre و Flaminio Bertoni  طراحي شد. در اين زمان سيتروئن تراكسيون آوان چهارمين خودرو ديفرانسيل جلو بود كه در دنيا عرضه ميشد با اين تفاوت كه  نو آوري هاي بسيار زيادي در طراحي و توليد آن بكار رفته بود. اين مدل يكي از اولين خودروهائي بود كه با بدنه و شاسي يكپارچه مونوكوك توليد شد. از آلياژ آلومينيوم هم در بسياري از قطعات براي كاهش وزن كمك گرفته شده بود.  تستهاي جامع تصادف براي اين مدل طراحي شد كه بالاترين ضريب ايمني را داشته باشد و از سيستم تعليق فوق العاده كار آمد و ساده استفاده شد كه مانور خودرو در سرعتهاي 100 كيلومتر در ساعت را كاملا ساده و راحت ميكرد. ارتفاع اين مدل پائينتر از خودروهاي همدوره بود و از نظر خصوصيات كلي و حس رانندگي كاملا مشابه خودروهاي امروزي كه براي خودروئي طراحي سال 1933 فوق العاده و جلوتر از زمان. هزينه طراحي اين مدل فوق پيشرفته تا حدي زياد بود كه كمپاني سيتروئن را در سال 1934 يعني درست سال شروع توليد اين مدل به ورشكستگي كشاند و كمپاني ميشلن از اين سال مالكيت سيتروئن را به دست گرفت. اين خودرو داراي سه نوع اصلي 11CV ، 7CV و 15CV بود  اتاق ها نيز 5 مدل چهاردر فست بك. چهاردر صندوقدار با طول اتاق بلندتر كه فاميلي نام داشت، دودر كوپه و كابريو و 5 در هاچ بك. موتورهاي در نظر گرفته شده نيز 1.3 ، 1.5 ، 1.6 و 1.9 ليتري چهار سيلندر و 2.9 ليتري شش سيلندر بودند.

File:Citroen Tractions at Anet deux fois.jpg

File:Traction11F 1954.jpg

File:Citroen 7C Coupe 1937.jpg

File:Citroen-Traction-cabriolet-blanc-ar.jpg

ابتداي حمله نيروهاي آلمان به فرانسه در سال 1939 ارتش فرانسه تراكسيون آوان را بسيار مناسب براي حمل و نقلهاي ارتش ديد و 250 عدد از مدلهاي مختلف به كمپاني سيتروئن سفارش داده شد.  كمپاني سيتروئن در سال 1940 توسط هواپيماهاي آلماني بمباران و آسيب شديدي ديد و توليد خودرو در اين كمپاني بعد از شش ماه و توليد فقط 154 عدد از مدل 7CV متوقف شد. در طول جنگ  كمپاني اين تعداد كم توليد شده را براي فروش گذاشت. بعد از اشغال فرانسه خودروهاي به غنيمت گرفته شده توسط ارتش آلمان براي نيروهاي WH مورد استفاده قرار گرفت و تعدادي نيز براي ستفاده در نبردهاي ليبي و استالينگراد فرستاده شدند كه قابليتهاي بالا و دوام اين مدل را در اين نبردهاي سخت در دو آب و هواي متفاوت فوق گرم و فوق سرد به نمايش گذاشتند. نيروهاي آزاديبخش فرانسه نيز به تعداد زياد از مدلهاي تراكسيون آوان استفاده ميكردند و به خاطر قابليتهاي بالا خودرو محبوب اين نيروها بود. تراكسيون آوان خودرو محبوب گروه هاي تبهكار و گنگستر نيز بود كه معروفترين آنها كنگستري معروف به Pierrot le fou كه باند او بخاطر استفاده از تراكسيون آوان به Traction Gang معروف بودند. بعد از پايان جنگ به علت تكنولوژيهاي پيشرفته بكار رفته در اين خودرو اين مدل قابليت رقابت خود را حفظ كرد و توليد آن در سال 1957 بعد از توليد حدود 760,000 عدد متوقف شد. سيسستم معروف و استثنائي هيدروپنوماتيك طراحي شده توسط كارمند نابغه سيتروئن Paul Magès اولين بار در سال 1954 در محور عقب تراكسيون آوان 15H مورد استفاده قرار گرفت. در اين سيستم از روغن LHS استفاده ميشد.

سيتروئن تراكسيون آوان 15cv H داراي سيستم هيدروپنوماتيك:

 

سيتروئن های 7AU و 11AU:

در سال 1935 دو عدد از مدل های قدیمی تر سيتروئن نيز به تاثير از مدل تراكسيون آوان كه يك سال قبل به روي خط توليد رفته بود ديفرانسيل جلو شدند. براي اين كار كمپاني سيتروئن موتورهاي چهار سيلندر خطي 8CV و 10CV را 180 درجه در جاي خود چرخاند و زورالي 8CV جاي خود را به مدل ديفرانسيل جلوي 7UA و مدل 10CV نيز جاي خود را به مدل 11UA ديفرانسيل جلو دادند. این مدلها تا سال 1939 تولید شدند.

7UA ديفرانسيل جلو:

File:1936 Citroën Rosalie 7UA MI front.jpg

 

 

سيتروئن Type 850:

سيتروئن تايپ 850 در سال 1937 به بازار عرضه شد. اين مدل از موتور ديزل 1767 سي سي به قدرت 40 اسب بخار استفاده ميكرد و قادر به حمل 850 كيلوگرم بار بود. توليد اين مدل يك سال تا سال 1938 ادامه پيدا كرد.

 

 سيتروئن U23:

در سال 1936 به عنوان كاميون دو تن با ظاهر طراحي شده شبيه سيتروئن تراكسيون آوان عذضه شد. اين مدل يكي از مدلهائي بود كه در جنگ جهاني دوم توسط هر دو طرف جنگ به تعداد زياد مورد استفاده قرار گرفت. توليد اين مدل با اين فرم اتاق تا سال 1952 ادامه يافت. در سال 1953 سري دوم U23 با بنده كاملا جديد مونوكوك عرضه شد كه توليد ان تا سال 1969 ادامه داشت.

U23 نسل اول:

File:Citoen U 23 BW 1.JPG

 

 

 

سيترئن TUB/TUC :

سيتروئن TUB بر طبق اطلاعات بدست آمده در تحقيقاتي كه مدير جديد سيتروئن از مشتريها براي شناخت نيازهايشان انجام داده بود طراحي و توليد شد. ون ساده و متوسطي كه قادر به حمل 800 كيلوگرم بار باشد. در سال 1939 اين ون بر اساس شاسي و موتور مدلهاي تراكسون آوان به بازار عرضه شد.  استفاده از قطعات تراكشن آوان ديفرانسيل جلو باعث ميشد كه فضاي بار را تا حد ممكن بتوان پائين نگه داشت و با آوردن صندلي راننده به جلو ترين ناحيه ممكن هم فضاي بزرگي براي بار ايجاد ميشد و هم امكان داشت كه راننده به راحتي بتواند بين فضاي بار و صندلي خود رفت و آمد داشته باشد. اين مدل تا سال 1941 ادامه يافت.

 

 

سيتروئن Type H:

سيتروئن تايپ H يا همان اچ ون در سال 1947 براي پاسخ به نيازهاي بازار براي يك وسيله حمل و نقل با هزينه توليد و استفاده كم بود. اين ون بصورت ديفرانسيل جلو طراحي شد و از موتور و گيربكس سيتروئن تراكسيون آوان و بعدها دي اس بر روي آن استفاده شد ولي با تغيير ضرايب گيربكس طوري كه مناسب نيازهاي ون باشد. سيتروئن اچ با دو نوع بدنه ون و پيك آپ عرضه ميشد. چيزي كه اچ ون را از ونهاي ديگر متمايز ميكرد مثل باقي طراحي هاي سيتروئن تفاوت اساسي و ايده هاي نو در آن بود. ديفرانسيل جلو بودن امكان پائين آوردن محفظه بار را امكان پذير ميكرد. استفاده از ورقهاي بدنه صاف راه راه امكان ايجاد استحكام بالا بدون اضافه كردن وزن بدنه را بوجود مي آورد ضمن اينكه ساخت قطعات بدنه فقط نياز به قالب پرس ساده اي براي راه راه كردن ورقها داشت و شكا قوطي مانند بدنه ساخت قالبهاي پيچيده تر را منتفي ميكردو استفاده از قطعات مشترك با مدلهاي ديگر سيتروئن نيز هزينه طراحي قطعات جديد را از بين ميبرد. اين مدل تا سال 1981 به تعداد 473,289 عدد توليد شد.

File:Citroën Typ H 1981 grey vl TCE.jpg

File:Citroën HY van.jpg

 

سیتروئن 2CV:

ایده ساخت 2CV به اوایل دهه 30 و کمپانی میشلن برمیگردد. میشلن از اوایل دهه 30 ایده ساخت خودروئی بسیار ساده برای کشاورزان فرانسوی که هنور بطور گسترده از اسب و گاری استفاده میکردند داشت. این خودرو باید بسیار ارزان قیمت و سبک با مصرف سوخت بسیار پائین ، ساده از نظر فنی و همچنین دارای سیستم تعلیقی بسیار نرم و متعادل برای استفاده در راههای ناهموار روستائی. بعد از اینکه میشلن در سال 1934 مالکیت کمپانی سیتروئن را بدست آورد این کمپانی و تیم مهندسی بی نظیر آن را بهترین محیط برای عملی کردن ایده ساخت چنین خودروئی دید. پییر میشلن که مدیر عامل جدید کمپانی شده بود طرحههای اولیه را خود بر روی کاغذ رسم کرد. اهداف اولیه طرح این بود که خودرو قادر باشد 50 کیلوگرم از محصولات روستائی مثل تخم مرغ را با سرعت 50 کیلومتر در ساعت بدون شکستن با مصرف سوخت 3 لیتر در 100 کیلومتر در جاده های روستائی حمل نماید. در سال 1936 مدیریت طراحی این خودرو به Pierre-Jules Boulanger مدیر طراحی کمپانی سیتروئن مسئول طراحی این خودرو میشود. با توجه به تکنولوژی ساخت خودرو در دهه 30 طراحان کمپانی این کار را مخصوصا در مورد کاهش وزن بسیارزیاد غیر ممکن میدانستند بنابراین تصمیم بر این گرفته شد که بسیاری از قطعات مرسوم خودروها در دهه 30 برای کاهش وزن کلا از نو طراحی شوند. استفاده از آلیاژهای آلموینیوم و منیزیم نیز در دستور کار قرار گرفت. Boulanger به عنوان مدیر طراحی و همچنین معاون کمپانی سیتروئن André Lefèbvre مهندس جوان نابغه را که از کمپانی ویزین به سیتروئن آمده بود مسئول پروژه TPV مینماید. در سال 1937 پس از کشته شده پییر میشلین در یک تصادف خودروئی Boulanger مدیر عامل سیتروئن و Lefèbvre به عنوان مدیر طراحی کمپانی ارتقاع پیدا میکنند. در همین سال 20 عدد پروتوتایپ آماده و برای تستهای مختلف مورد استفاده قرار میگیرند. Lefèbvre که خود از رانندگان و طراحان خودروهای مسابقات گراند پریو متخصص شاسی خودرو بود سیستم تعلیق کاملا خاص و متفاوتی را برای این خودرو طراحی کرد که هدف غیر ممکن حفظ تعادل و ایمنی در عین نرمی و نرساندن صدمه به محصولات گشاورزی در جاده های روستائی را عملی میکرد. در سال 1939 همه چیز آماده بود. خودرو نهائی به نام 2CV نامگذاری شد. خودروهای نهائی خودروهائی ساخته شده با آلیاژهای آلومینیوم و منیزیوم با موتور دو سیلندر آب خنک بودند. در حالی که تمامی  بروشورها و کاتالوگهای مدل چاپ و همه چیز برای معرفی و شروع فروش خودرو در نمایشگاه خودرو سال 1939 آماده بود آلمان به فرانسه اعلام جنگ داد و نمایشگاه خودرو سال 1939 لغو شد. پس از اشغال فرانسه توسط آلمان با توجه به کمکهای بزرگی که خودروئی مانند 2CV میتوانست به ارتش آلمان نماید توسط مدیران میشلین و سیتروئن تصمیم گرفته شد که پروژه بصورت کاملا سری از آلمانیها مخفی نگهداشته شود. نمونه های پروتوتایپ یا منهدم و یا در زیر خاک در نواحی کاملا متفاوت و دور افتاده زیر خاک مدفون شدند. کلیه اسناد و مدارک این پروژه نیز مخفی یا نابود شدند.  Boulanger مدیر عامل سیتروئن از همکاری با نازیها برای سر باز زد و قسمتهائی از کارخانه سیتروئن را بصورت حساب شده تخریب نمود که  نازیها نتوانند از امکانات کمپانی برای ماشین جنگی خود استفاده نمایند و معتقد بود اين طرح را بايد باقي كمپانيها نيز در پيش بگيرند و به اين علت گشتاپو Boulanger را در ليست خطرناك ترين دشمنان رايش قرار داده بود. در طول جنگ Boulanger مخفي بود و فرصت فكر كردن به توسعه پروژه را داشت.

File:Citroen2CV prototype.JPG

بعد از پايان جنگ نمونه هاي پروتوتايپ TPV از مخفيگاه بيرون آورده شدند ولي معلوم شد كه با به شدت بالا رفتن قيمت آلومينيوم توليد اين خودرو با آلومينيوم و قيمت تمام شده در نظر گرفته شده غير ممكن ميباشد و قرار بر اين شد كه خودرو از نو بر طبق بدنه فولادي طراحي و تغيير داده شود. طراحي بدنه جديد با صفحات فولادي به فلامينيو برتوني سپرده شد و طراحي اجزاي مكانيكي به  در اواسط دهه 50 ميلادي مديران كمپاني دستور اوراق شدن نمونه هاي پروتوتايپ TVP را صادر كردند اما در سال 1994 با پيدا شدن سه عدد پروتوتايپ TVP در يك انبار متروكه معلوم شد كه تعدادي از پروتوتايپها را كارگران از ديد مديران رده بالاي سيتروئن مخفي كرده و نابود نكرده بودند. اين پروتوتايپها در حقيقت توسط كارگران كمپاني كه به تاريخ كمپاني اهميت ميدادند از ديد مديران كمپاني براي حفظ تاريخ سيتروئن مخفي شده بودند. طراحي موتور آلومينيوم دو سيلندر هوا خنك مناسب براي اين بدنه به همراه يك گيربكس سه دنده دستي نيز به Walter Becchia سپرده شد ولي Becchia فكر توليد گيربكس چهار  دنده براي جبران وزن اضافي بدنه فلزي را داشت و بعد از طراحي اين گيربكس براي جلوگيري از مخالفت Boulanger گفت كه گيربكس سه دنده است به علاوه يك اوردرايو و اين اوردرايو دنده چهارم نيست در حالي كه واقعا بود. از سر فصلهاي تعيين شده ديگر آن بود كه موتور خودرو بايد با هندل روشن شود و نبايد به هيچ عنوان در آن از استارتر برقي استفاده شود حال آنكه پس از پايان طراحي خودرو و آماده شدن نمونه نمايشي براي نمايشگاه خودرو 1948 وقتي Becchia ديد كارمند زن كمپاني براي روشن كردن و نمايش خودرو مشكل دارد بصورت مخفيانه مكاني را براي نصب استارت برقي براي موتور طراحي نمود.

File:Citroen2cvtff.jpg

توليد رسمي 2CV در سال 1948 شروع و بعد از توليد 3,867,932 عدد در سال 1990 پايان يافت. سيتروئن 2CV در طول زمان توليد بلند مدت 42 ساله خود شاهد تغييرات و آپديتهاي زيادي بود ولي طراحي عالي اساس اين خودرو كه حتي شاسي جاذب انرژي در حين تصادف در دهه 40 ميلادي براي آن در نظر گرفته شده بود نصب اين آپديتها و هماهنگي با استانداردهاي جديد را ممكن مينمود و خيلي از مدلهاي ديگر سيتروئن شامل ديان ، آكادين ، مهاري ، مدلهاي مختلف فاف ، مدلهاي مختلف بيبي بروس ،آمي 6 و آمي 8  نيز بر روي شاسي و بر پايه اين مدل شكل گرفتند. ولي در اوايل دهه 90 ميلادي ديگر سرعت پائين اين مدل جوابگو و مناسب جاده هاي مدرن نبود و سيستم كلي خودرو نيز جائي براي آپديتهاي ايمني جديد نداشت.  اين مدل با سه نوع اتاق چهار در ، ون مسقف و وانت پيكاپ با چهار نوع موتور دو سيلندر بوكسر هوا خنك به حجمهاي 375 سيسي با قدرت فقط 9 اسب بخار ، 425 سي سي 12 اسب بخار ، 435 سي سي 18 اسب و 602 سي سي 29 اسب ارائه شد.

File:2cv-red.jpg

File:Citroen 2CV Lieferwagen 2.jpg

File:Citroen 2CV Front Drive Anti Tank pic1.JPG

 

سيتروئن Type 55:

كمپاني سيتروئن در سال 1953 مدل جديد تايپ 55 را جايگزين مدلهاي تايپ 45 كرد. اين مدل قادر به حمل 5 تن بار بود و هم با موتور بنزيني و هم با موتور ديزلي ارائه ميشد. اين مدل تا سال 1965 در ورژن هاي مختلف به تعداد 54898 عدد توليد شد.

 

 

سيتروئن DS / ID :

سيتروئن DS پر افتخار ترين خودرو جهان و برترين ساخته دست بشر در سال 1955 بعد از 18 سال طراحي و توسعه مخفيانه به بازار عرضه شد. بدنه فضائي و پست مدرن آن توسط فلامينيو برتوني با كمكهاي مهندسي و آئروديناميكي André Lefèbvre طراحي شد. سيستم كامل هيدروپنوماتيك براي اولين بار روي اين خودرو عرضه شد كه عملكرد سيستمهاي تعليق و تنظيم ارتفاع ، ترمز ، فرمان  و مكانيزم كلاچ و تعويض دنده در مدلهاي داراي گيربكس سمي اتوماتيك و مكانيزم تنظيم ارتفاع و چرخش چراغها در مدلهاي داراي اين سيستم را كنترل ميكرد. طراحي داخلي اين مدل نيز همانند طراحي بيرون فضائي و پست مدرن بود. اين مدل براي اولين بار در 5 اكتبر 1955 در نمايشگاه خودرو پاريس به نمايش در آمد كه در همان پانزده دقيه اول كمپاني 743 سفارش خريد دريافت كرد كه در تاريخ خودروسازي كاملا بي سابقه است. در سال 1957 مدل ارزان تري بر روي بدنه DS ارائه شد كه ID نام داشت. اين مدل داراي تزئينات متفاوت و همچنين موتورهاي ضعيف تري بود. اين مدل ها  با چهار نوع موتور 1911 سي سي ، 1985 سي سي ، 2175 سي سي و 2347 سي سي عرضه شد. اين مدل با سه نوع بدنه چهاردر ، استيشن و كابريو عرضه ميشد كه مدلهاي كابريو توسط اتاق سازي معروف هنري شاپرون براي سيتروئن توليد ميشدند. تا سال 1966 كل مدلهاي توليدي از روغن هيدروليك مخصوص و قرمز رنگ موسوم به LHS استفاده ميكردند ولي در اواسط اين سال پس از تحقيقات طولاني با كمپاني توتال براي توليد روغني با خصوصيات كاملا متفاوت و مناسب براي سيستم هيدروپنوماتيك از روغن مينرال سبز LHM براي اين مدل استفاده شد كه مدلهاي از اين سال به بعد با نوارهاي سبز بر روي شلنگها و گويهاي سبز رنگ از مدلهاي قديمي متمايز شدند. اين مدل تا سال 1975 به تعداد 1,455,746 عدد توليد شد.

اين مدل داراي افتخارات زيادي ميباشد ولي مهم ترين آنها به شرح زير:

انتخاب به عنوان بهترين ساخته دست بشر در قرن بيستم: موسسه انگليسي FX International Design Award هر ساله طي مراسم و جشن مخصوص جوايزي را در مورد طراحي و توليد به محصولات برتر توليدي جهان اعطا ميكند. در اواخر قرن بيستم برنامه اي خاص براي انتخاب بهترين توليد ساخت دست بشر در قرن بيستم ترتيب داده شد. توليداتي كه از هر نظر پيشرو موفق و متحول كننده روش زندگي و آينده بشر بودند. بعد از تكميل شدن ليست نهائي سيتروئن DS با كمال افتخار بر رقبائي قدر خود يعني هواپيماي بوئينگ 747 ، كامپيوتر اپل مكينتاش ، ترانزيستور ، the lunar landing craft ( وسيله اي كه انسان را به سطح كره ماه نشاند) ، نوك خودكار BIC و ديگر وسايل خارق العاده متحول كننده زندگي بشر در قرن بيستم فائق آمد و در صدر ليست و به عنوان “product of the century” يا محصول قرن را از آن خود كرد. فقط نگاهي به رقباي سيتروئن DS ميتواند نشان دهنده اهميت اين انتخاب باشد.

انتخاب به عنوان يكي از 5 خودرو برتر ساخته شده در جهان در قرن بيستم: در سال 1996 موسسه Global Automotive Election Foundation طرحي براي انتخاب 25 خودرو بعنوان خودرو قرن و بعد از آن انتخاب 5 خودرو از بين آنها بعنوان بهترين خودروهاي قرن بيستم اارائه مينمايد. 25 طراح خودروهم بعنوان طراحان خودرو قرن و 25 مهندس هم به عنوان مهندسان خودرو قرن انتخاب در نيز كنار اين برنامه انتخاب ميشوند. بر طبق برنامه ريزي انجام شده ابتدا در سال 1996 تعداد 700 خودرو بعنوان كانديداهاي اصلي انتخاب شدند . در سال 1997 تعداد 200 خودرو در نمايشگاه اتو راي آمستردام از بين 700 خودروي اوليه انتخاب و به مرحله بعدي رفتند. درمرحله بعدي توسط هيات داوران 132 نفري از متخصصين و منتقدين خودرو از 33 كشور جهان در نمايشگاه خودرو فرانكفورت زير نظر لرد مونتكيو 100 خودرو از بين 200 خودرو باقيمانده انتخاب شدند و بالاخره در سال 1999 در نمايشگاه خودرو ژنو 25 خودرو از بين اين 100 خودرو توسط هيات داوران انتخاب شدند و البته قراربر اين شد كه 10 خودرو هم توسط نظر سنجي اينترنتي انتخاب شوند كه باعث شد تعداد خودرواي ايست به 26 افزايش پيدا كند. در نهايت از بين 26 خودرو برتر 5 خودرو توسط هيات داوران به عنوان خودرو برتر جهان در قرن بيستم انتخاب شدند كه سيتروئن  DS در كنار فورد مدل T ، موريس ميني ماينور ، فولكس واگن بيتل و پورشه 911 در ليست 5 خودرو برتر جهان در قرن بيستم قرار گرفت.

انتخاب به عنوان زيبا ترين خودرو تمام اعصار: مجله Classic & Sport Car برنامه اي براي انتخاب زيبا ترين خودرو ساخته شده در طول تاريخ خودروسازي تدارك ميبيند. هيات داوران نيز طراحان بزرگ و معرف جهان شامل Giorgetto Giugiaro ، Ian Callum ، Roy Axe ، Paul Bracq و Leonardo Fioravanti بودند و در نهايت اين هيات داوران سيتروئن DS را به عنوان بهترين خودرو تمامي اعصار تاريخ خودروسازي انتخاب مينمايند.

 

File:12-03-01-autostadtr-by-RalfR-25 6 7 8 9 fused edit.jpg

File:Citroen ds break h sst.jpg

File:Citroen DS21 Cabriolet ca 1967.jpg

File:1974 Citroen D-Special 02.jpg

File:CZCitroenDS.jpg

 

سیتروئن Bijou:

سیتروئن بیژو در سال ۱۹۵۹ برای بازار انگلستان طراحی و عرضه شد. این مدل دارای بدنه فایبرگلاس و ساخت کارخانه سیتروئن در انگلستان بود. بدنه آن توسط پیتر تیلور طراحی شد و از سیستمهای مکانیکی و تعلیق و موتور ۴۲۵ سی سی دو سیلندر بوکسر سیتروئن 2CV استفاده میکرد. قیمت این مدل نسبت به رقبا در بازار بسیار بالا بود و فقط ۲۱۲ عدد از این مدل تولید شد که دو عدد از آنها پروتوتایپ بودند. تولید این مدل تا سال ۱۹۶۴ ادامه پیدا کرد.

Bijou 2cv.jpg

Citroën Bijou

 

سيتروئن Ami:

سيتروئن آمي در سال 1961 بر روي شاسي سيتروئن 2CV طراحي شد. آمي داراي سه نوع بدنه  زيبا و متنوع بود. آمي 6 سدان با فرم عجيب انتهاي سقف و شيشه عقب معكوس. آمي 6 استيشن. آمي 8 چهاردر فست بك كه توسط Heuliez از نو طراحي شده بود. اين مدلها با موتور دو سيلندر هوا خنك 602 سي سي و يا موتور چهارسيلندر بوكسر هوا خنك به حجم 1015 سي سي ارائه ميشدند كه مدلهاي با موتور 4 سيلندر آمي سوپر نامگذاري شدند. سيتروئن آمي تا سال 1978 در مجموع به تعداد 1,840,396 عدد توليد شد.

File:AMI 6 1968.jpg

File:MHV Citroen Ami 6 1964 02.jpg

File:Ami6break.jpg

File:Citroen Ami 8 February 1973 mfd 1972 602cc.jpg

 

سيتروئنهاي Baby Brousse:

سيتروئنهاي بيبي بروس گروه بزرگي از سيتروئنها هستند كه در كشورهاي مختلف با فرم بدنه هاي مختلف توليد شدند و چون اولين نمونه توليدي از اين ايده بيبي بروس نام داشت كل اين گروه خودروها به بيبي بروس معروف شدند. ايده ساده بود ساخت خودروئي كه براي توليد به ماشين آلات پيشرفته نيازي نداشته باشد و در اواخر دهه 50 ميلادي توسط Maurice Delignon فرانسوي ساكن ابيجان ساحل آج مطرح و نمونه اي از آن نيز بر روي شاسي 2CV ساخته شد. بدنه اين خودرو از قطعات استيل پرس شده ساخته شده بود كه براي توليد نيازي به ماشين آلات پيچيده ساخت قطعات و مونتاژ آنها نداشت. در سال 1963 دو فرانسوي ديگر به نامهاي  Letoquin و Lechanteur كه مالك كمپاني les Ateliers et Forges de l’Ebrié در ساحل آج بودند با استفاده از اين ايده خودروئي به نام بيبي بروس طراحي و توليد را بر روي شاسي و موتور Ami 6 شروع كردند. بر اثر موفقيت توليد اين مدل در ساحل آج كمپاني سيتروئن در سال 1969 امتياز طراحي بيبي بروس را از كمپاني les Ateliers et Forges de l’Ebrié  خريداري و با توسعه آن توليد مدلهاي مشابه بر طبق اين ايده در كشورهاي ديگر را شروع ميكند كه هر كدام بر اساس خصوصيات كشور بازار مقصد با هم تفاوت دارند. از نمونه هاي موفق بيبي بروس ميتوان به Dalat در ويتنام توليد بين سالهاي 1970 تا 1975 و تعدادي هم در سال 1985 ، پوني در يونان كه در سال 1974 تا 1983 توليد مي شد و حتي به آمريكا نيز صادر شد ، ژيان مهاري در ايران كه بين سالهاي 1970 تا 1979 توليد شد و Yagan در شيلي بين سالهاي 1972 تا 1976 اشاره كرد، به جز اين مدلها نمونه هائي نيز مخصوص گينه بيسائو ، سنگال ، اندونزي و جمهوري آفريقاي مركزي طراحي و توليد شدند.

نمونه ساخته شده توسط Maurice Delignon :

Delignon

Dalat:

Pony:

Jiane Mehari:

Yagan:

سيتروئن های 350 تا 850 :

در سال 1964 براي پر كردن جاي خالي كاميون در محصولات سيتروئن مدلهای کاملا جدید با طراحی فلامینیو برتونی داراي انواع مدلهای مختلف 350 ، 370 ، 450 ، 480 ، 600 ، 700 ، 800 و 850 عرضه شد. این شیوه نام گذاری ميزان ظرفيت بار این مدلها از 3.5 تا 8.5 تن را نشان میداد. ترمزهاي اين مدل نیز در نوع خود جالب بودند چرا كه در آنها از ترمز هيدروپنوماتيكي و روغن LHM استفاده شده بود. مانند سیتروئن دي اس رگولاتور شير ترمز را ساپورت ميكرد و شير ترمز نيز فشار هيدروليك به سمت چرخها را تامین میکرد با اين تفاوت كه چهار گوي ديگر نيز قدرت و ثبات ترمز گيري در هر يك از مسيرهاي سیستم ترمز جلو و عقب را تضمين ميكردن. این مدلها بعد از پخش سریال تلویزیونی به نام Belphégor در میان مردم به این نام مستعار مشهور شد. توليد مدلهاي مختلف اين كاميون تا سال 1972 ادامه پيدا كرد.

سيتروئن Dyane :

سيتروئن ديان در سال 1967 بر مبناي شاسي 2CV و بر اساس سفارش سيترئن در كمپاني پانهارد كه تحت مالكيت سيتروئن بود توسط تيم طراحي پانهارد به رياست Louis Bioner كه تمامي مدلهاي پانهارد از دهه 20 تا دهه 60 را طراحي كرده بود طراحي شد. اين مدل با سه نوع موتور دو سيلندر هوا خنك به حجمهاي 425 ، 435 و 602 سي سي به بازار عرضه شد. و توليد آن در سال 1983 متوقف شد. اين مدل در كشور ما با نام ژيان توسط سايپا مونتاژ و عرضه شد.

File:Citroen Dyane 6.jpg

File:Dyane Drive Classic retro.JPG

 

سيتروئن Méhari:

سيتروئن مهاري در سال 1968 بر روي شاسي 2CV به عنوان خودرو اسپرت آفرود طراحي شد. بدنه خودرو از جنس مواد پلاستيكي بود و موتور آن نيز موتور 2 سيلندر هوا خنك 602 سي سي. اين مدل در دو نوع ديفرانسيل جلو و دو ديفرانسيل با گيربكس كمك 3 دنده تا سال 1988 توليد شد.

File:Citroën Méhari offen.jpg

 

سيتروئن M35:

سيتروئن M35 هيچ گاه بصورت رسمي براي تمامي خريداران عرضه نشد. در حقيقت قرار بر اين شد كه اين خودروفقط براي ارائه به مشتريان و طررفداران شناخته شده و خاص سيتروئن توليد شود تا بتوان نظر آنها را در مورد استفاده از تكنولوژي فوق پيشرفته در خودروهاي كوچك را داشته باشند و پس از پايان مدت زمان تحقيقات بنا به نظر خريدار خودرو را پيش خود نگه داشته و يا به كمپاني مسترد كنند. بدنه اين خودرو بر اساس طرح اوليه سيتروئن Ami در اتاق سازي Heuliez طراحي و كل خودرو نيز همانجا ساخته و توليد ميشد. اين مدل داراي موتور وانكل دو روتور ساخت كمپاني مشترك سيتروئن-NSU به نام كوموتور به حجم 995 سي سي بود و براي اين مدل سيستم هيدروپنوماتيك نيز در نظر گرفته شده بود كه فرمان ، تعليق و تنظيم ارتفاع و ترمزها را كنترل ميكرد. اين مدل از سال 1969 تا 1971 به تعداد تنها 267 عدد توليد شد. تمامي 267 عدد توليد شده داراي نوشته اي بر روي گلگير بودند كه شماره توليد آنها را مشخص ميكرد و برچسبي نيز بر روي شيشه عقب داشتند كه توضيح ميداد كه اين مدل براي تست توسط مشتريان مخصوص سيتروئن ميباشد.  اين مدلها بصورت روزمره توسط مالكان آنها مورد استفاده قرار ميگرفتند. پس از اتمام دوره قرار داد تعدادي از خريداران خودروهاي خود را به كمپاني بازگرداندند كه توسط كمپاني از بين برده شدند ولي تعدادي ديگر نيز خودرو را نزد خود نگه داشتند كه در حال حاظر جزو مدلهاي كلكسيوني خاص سيتروئن هستند.

© Klaus Nahr

File:M35-513.jpg

سيتروئن GS:

در سال 1970 خودرو انقلابي خانوادگي متوسط سيتروئن به بازار عرضه شد. اتاق مدرن به علاوه سيستم هيدروپنوماتيك كامل و ترمزهاي چهارچرخ ديسكس و موتور چهارسيلندر باكسر هوا خنك يا وانكل دو روتورو لاستيك زاپاسي كه براي صرفه جوئي در فضا دقيقا روي موتور قرار ميگرفت و طراحي داخلي انقلابي از خصوصيات اين مدل بود. اين مدل توسط رابرت اوپرون طراحي و با چهار نوع بدنه چهاردر فست بك ،پنج در هاپبك ، پنج در استيشن و سه در شوتينگ بريك عرضه شد. در قسمت فضاي داخلي نيز اين مدل متفاوت و پيشرو بود و  سيستم فرامين دكمه اي در دسترس راننده موسوم به PRN Satellites هم روي آن نصب شد.  پنج نوع موتور براي اين مدل در نظر گرفته شد چهار نوع چهار سيلندر هواخنك با حجمهاي 1015 ،1129 ،1222 و 1299 سي سي و يك موتور وانكل دو روتور كه در سال 1973 با حجم 997 سي سي و قدرت 107 اسب بخار كه با تم داخلي و تزئينات لوكس خارجي ارائه ميشد. بعد از ورشكستگي كمپاني سيتروئن و كوموتور (كمپاني مشترك سيتروئن-NUS براي توليد كننده موتورهاي وانكل) پژو مالك جديد سيتروئن براي اينكه قادر به تامين سرويس و قطعات براي مدلهاي داراي موتور وانكل نبود طرح بازخريد و از رده خارج كردن 847 جي اس بايروتور توليد و فروش رفته را در پيش گرفت ولي تعدادي از آنها توسط علاقمندان و كلكسيونرها نگهداري و تا به امروز حفظ شده اند. توليد مدل انقلابي جي اس در سال 1986 پايان يافت.

File:Citroen GS Pallas 1977.jpg

File:Citroën GS 002.JPG

داشبورد GS بين سال هاي 1970 تا 1977:

داشبورد GS بين سال هاي 1977 تا 1980:

داشبورد اسپرت GSX و همچنين مدلهاي مخصوص صادرات به انگلستان:

File:Citroen GSA Break Cambridge.jpg

داشبورد مدرن GSA همراه با سيستم فرامين PRN Satellites و نشانگر ايراد  اختارهاي خودرو بر روي شكل شماتيك اتومبيل و سرعت سنج درومي

 

سيتروئن SM:

در سال 1970 سيتروئن SM به بازار عرضه شد. خودرو انقلابي با انواع و اقسام سيستمهاي پيشرفته و يونيك زير درب موتور خودرو. اين مدل نيز توسط رابرت اوپرون طراحي شد ، موتورهاي اين مدل نيز توسط مازراتي كه در آن زمان تحت مالكيت سيتروئن بود طراحي شد. اين مدل بصورت كوپه فست بك طراحي و به سبك سيتروئن داراي ضريب آئروديناميك بسيار عالي همراه چرخهاي عقب پوشيده بود. چراغها و پلاك جلوي خودرو نيز زير قاب كاملا شفافي قرار گرفته بودند. سيستم هيدروپنوماتيك به همراه سيستم فرمان جديد DIRAVI با قابليت برگشت اتوماتيك به مركز نيز قابليتهاي بالاي اسپرتي ، فرمان پذيري ، ترمزگيري و راحتي را به اين مدل ميداد كه در هيچ خودرو ديگري در زمان خودش يافت نميشد. اين مدل از سال 1970 تا 1975 به تعداد 12,920 عدد با دو نوع موتور شش سيلندر وي شكل 2.7 و 3.0 ليتري به بازار عرضه شد.

File:Citroen SM Mulhouse FRA 001.JPG

File:Citroen SM in Stockholm rear.jpg

File:Citroen SM at Anet.jpg

 

سيتروئن CX :

اين مدل در سال 1974 به بازار عرضه شد. سيتروئن سرمايه گذاري عظيمي بر روي توليد خودروئي كاملا پيشرفته و جلوتر از زمان براي جايگزيني مدل افسانه اي دي اس و همچنين كارخانه توليد كاملا روباتيك و پيشرفته اي براي مونتاژ اين خودرو انجام داده بود. اين مدل از تمامي تكنولوژيهاي پيشرفته سيتروئن اس ام به علاوه سيستی اضافه شده بر روي سيستم فرمان DIRAVI  براي تغيير دورتادور فرمان در سرعتهاي بالا به علاوه طراحي داخلي فضائي و اينده نگرانه بهره ميبرد. در فضاي داخلي نيز داشبورد با فرم كاملا فضائي و همچنين سيستم كامل فرامين دكمه اي در دسترس راننده موسوم به PRN Satellites فضائي كاملا متفاوت نسبت به خودروهاي معمول روز ايجاد كرده بود. در اين مدل بر خلاف اس ام از موتورهاي قابل استفاده تر خود كمپاني سيتروئن با حجم هاي 2.0 ، 2.2 و 2.4 ليتر استفاده شد كه نوع 2.4 ليتر به دو صورت كاربراتوري و انژكتوري ارائه ميشد. انواع دیزلی نیز 2.2 بود. سپس برای مدلهای فاز 2 موتورهای 2.5 لیتر بنزینی تنفس عادی و 2.5 لیتر دیزلی تنفس عادی و توربو نیز اضافه شدند. نوع توربو ديزل 2.5 ليتري اين مدل در زمان خود لقب سريعترين خودرو سواري ديزل جهان را يدك ميكشيد و در نهايت نوع 2.5 ليتري توربو بنزيني با دستيابي راجت به سرعت 220 كيلومتر بر ساعت بالاخره قابليتهاي بالاي شاسي سي ايكس را نمايان كرد. اين مدل تا سال 1991 به تعداد 1,170,647 عدد در سه نوع بدنه چهار در ، چهار در كشيده و استيشن توليد شد. این مدل افتخارات بسیار زیادی نیز در مسابقات رالی کسب کرد.

Datei:Citroen CX 2400 GTI 1978.jpg

File:Citroen CX Prestige long wheel base 2347cc March 1983.JPG

File:Citrcx1silvrear.jpg

File:Citroen CX 2500 GTI Familiale 1990.jpg

سيستم PRN Satellites در CX فاز اول مدلهاي بين 1974 تا 1984 كه كنترل كامل چراغها ، راهنما ، بوق ها برف پاك كن و شيشه شور،فلاشر و كم و زياد كردن نور داشبورد را بدون برداشتن دست از روي فرمان براي راننده ممكن ميكرد.

سيستم PRN Satellites در CX فاز دوم مدلهاي بين 1985 تا 1991

 

سيتروئن C35:

سيتروئن C35 طي قرارداد مشترك با فيات توليد شد. اين مدل بر پايه ونهاي فيات 242 شكل گرفت و در همان كارخانه فيات در كنار هم توليد ميشدند كه سر آغازي براي همكاريهاي بزرگ و طولاني مدت سيتروئن و فيات براي توليد ون شد كه تا به امروز نيز ادامه دارد. اين مدل از سال 1974 تا 1992 عرضه شد.

File:C35 Sebbe.JPG

 

سيتروئن LN :

در سال 1976 بر روي شاسي پژو 104 عرضه شد. هدف توليد خودروئي بسيار ارزان قيمت بود كه هزينه نگهداري و ستفاده از آن هم بسيار ارزان قيمت باشد.  براي موتور اين خودرو ابتدا از موتور دو سيلندر باكسر هوا خنك 602 سي سي مدل 2CV استفاده شد ولي از سال 1978 در مدلهاي اصلاح شده و اسپرتي تر LNA اين موتور با موتورهاي 625 سي سي دو سيلندر هوا خنك و 1.1 ليتر چهار سيلندر باكسر هوا خنك جايگزين شد. اين مدل فقط با يك نوع بدنه سه در هاچبك عرضه ميشد و تا سال 1987 توليد آن ادامه يافت.

File:Citroen LN bleu.jpg

File:Citroen LN rear three quarters French plates nb.JPG

 

سيتروئن Acadiane:

اين مدل بصورت ون بر روي شاسي سيتروئن ديان اجرا شد و در سال 1977 به بازار عرضه شد. براي طراحي يك ون بر روي شاسي ديان كل شاسي و تعليق و ترمز عقب براي بارگيري بار تقويت شد طوري كه اين مدل قادر به حمل 500 كيلوگرم بار باشد. آكاديان در ورژن Mixte داراي دو عدد شيشه كناري در محل بار عقب و صندلي نيمكت مانند قابل جمع شده بود. حدالاكثر سرعت اين مدل 89 كيلومتر در ساعت بود. اين مدل تا سال 1987 به تعداد 253,393 عدد توليد شد.

File:Citroen Acadiane Front.jpg

 

سيتروئن Visa:

سيتروئن ويزا اولين مدلي بود كه بطور مشترك از قطعات پژو و سيتروئن استفاده ميكرد در سال 1978 به بازار عرضه شد. بر خلاف ال ان كه فقط از پلتفرم اتاق پژو 104 استفاده ميكرد هدف از طراحي ويزا استفاده كامل از شاسي پژو 104 براي استفاده از موتور و گيربكس كمپكت پژو 104 بر روي اين مدل بود. البته بر روي اين مدل نيز از موتور 652 سي سي خود سيتروئن نيز استفاده شد ولي باقي موتورها همگي موتورهاي ساخت پژو به حجمهاي 954 ، 1124 ، 1219 ، 1360 ، 1580 سي سي بنزيني و 1769 سي سي ديزلي بودند. تعدادي از مدلهاي فاز دو اين مدل هم با سيستمهاي چهارچرخ متحرك و موتور 135 اسب بخار عرضه شدند كه مدلهاي موفقي بودند. اين مدل تا سال 1988 با دو نوع بدنه پنج در هاچبك و چهاردر كابريو توليد شد. در طراحي داخل براي اين مدل نيز سيستم كنترل فرامين PRN Satellites طراحي شد.

 

سيتروئن C25:

بنا بر موفقيت قرارداد توليد ونهاي C35 با فيات ون C25 نيز طي قراردادي با كمپاني فيات براي جايگزيني ونهاي معرف H سيتروئن توليد شد ولي اينبار پژو نيز براي استفاده از منافع قرارداد وارد شد و اين مدل علاوه بر سيتروئن با آرمهاي پژو و تالبوت نيز عرضه شد. توليد C25 از سال 1981 شروع و تا سال 1993 ادامه يافت.

 

File:ModelC25.jpg

 

سيتروئن BX :

اين مدل در سال 1982 براي جايگزيني مدل بسيار موفق GS به بازار عرضه شد ولي 4 سال تا توقف توليد GS در كنار يكديگر توليد شدند.  BX توسط طراح معروف مارچللو گانديني طراحي شد و علاوه بر بدنه پيشرو و پست مدرن به سبك گانديني داراي طرح هاي داشبورد متفاوت و پست مدرن نيز بود. داشبورد اولي آن كه بر روي اكثر مدلها نصب شد داراي فرمي فضائي ونشانگر سرعت درومي و نشانگر دور موتور خطي و آپشنهاي بسيار مدرن فراتر از زمان به علاوه سيستم فرامين PRN Satellites بود . داشبورد ديگر كه بر روي مدل BX19 Digit نصب ميشد كاملا ديجيتالي بود و اطلاعات را بصورت نمودار بر روي قسمتهاي ديجيتالي نشان ميداد. پخش صوت كاملا قدرتمند همراه با ساب ووفر نيز بر روي اين مدل نصب ميشد. اين داشبورد بر روي BX در حدود بيش از بيست سال قبل تر از زمان شروع استفاده از داشبوردهاي ديجيتال در روي خودروها عرضه شد كه نشانه نهايت آينده نگري در كمپاني سيتروئن بود. نمونه سوم داشبورد مدل BX 4TC بود كه كاملا اسپرت و مسابقه اي داراي نشان دهنده هاي آنالوگ و فرمان سه پره بود. بر روي مدلهاي BX  نيز از سيستم هيدروپنوماتيك استفاده شد كه فرمان ، تعليق و تنظيم ارتفاع و ترمزها را كنترل ميكرد و علاوه بر آن براي اين مدل سيستم چهارچرخ محرك نيز طراحي شد كه بر روي برخي موتورها قابل سفارش بود. موتورهاي در نظر گرفته شده براي اين مدل هفت نوع موتور بنزيني و سه نوع موتور ديزلي بود. موتورهاي بنزيني داراي حجمهاي 1.1 ، دو نمونه 1.4 ليتري ، 1.6 ليتري ، موتور 2.0 ليتري بصورت 8 و 16 سوپاپ و در نهايت موتور 2.2 شانزده سوپاپ توربو. موتورهاي ديزلي نيز 1.8 ليتري ديزلي به دو صورت  تنفس عادي و توربو و همچنين موتور 1.9 تنفس عادي بود. پر قدرت ترين مدل اين خودرو BX 4TC بود كه در حقيقت از نمونه خياباني از سيتروئن BX رالي بود با موتور تغيير يافته 2.2 ليتري شانزده سوپاپ توربو تالبوت به قدرت 200 اسب بخار به علاوه گيربكس 5 دنده مورد استفاده در سيتروئن SM و انتقال نيرو به هر چهارچرخ. از مدل خياباني 4TC تعداد 200 عدد توليد شد. سيتروئن BX تا سال 1994 به تعداد 2,315,739 عدد با دو نوع بدنه پنج در و استيشن توليد شد.

File:1985 Citroën BX GT front.jpg

File:Citroen BX front 20080621.jpg

File:Citroen BX Break UK.jpg

File:Citroën BX 16 TGI.jpg

BX 4TC:

File:BX4TC.jpg

داشبورد BX19 Digit:

Click for large image

سيتروئن C15:

اين مدل بر روي شاسي سيتروئن ويزا بصورت ون براي جايگزيني با ونهاي آكادين بصورت ون كوچك طراحي شد و در سال 1984 بر روي خط توليد رفت. براي اين مدل قسمت عقب شاسي بطور كامل از نو طراحي و تقويت شده بود كه بسته به مدل بين 500 تا 800 كيلوگرم بار را ميتوانست جابجا كند. توليد اين مدل در سال 2005 بعد از توليد 1,181,471 عدد متوقف شد.

File:Citroën C15D.JPG

File:1991+ C15 Familiale (fl).jpg

 

سيتروئن Axel:

بر طبق قراردادي بين سيتروئن و دولت وقت روماني براي ساخت يك كارخانه خودروسازي كامل در روماني كه در سال 1974 به امضا رسيده بود. كمپاني سيتروئن و دولت روماني كارخانه خودروسازي را در روماني ساختند كه  Oltcit نامگذاري شد كه 64 درصد متعلق به دولت روماني و 36 درصد متعلق به سيتروئن بود و قرار بر اين بود كه كمپاني سيتروئن 40 درصد از خودروهاي توليدي را براي خود و براي صادرات به اروپاي غربي بردارد كه همان مدلهاي سيتروئن اكسل هستند و مابقي رانيز دولت روماني در كشورهاي اروپاي شرقي و آمريكاي جنوبي با نام Oltcit Club  به فروش برساند. طراحي خودروئي كه بعدها در اين كمپاني توليد شد به سال 1965 و خودرو فوق مدرن كوچك طراحي شده توسط رابرت اوپرون بر ميگردد. اين پروژه قرار بود با مشاركت فيات توسط سيتروئن اجرا شود و جايگزيني براي مدل محبوب 2CV در سال 1970 باشد ولي به علت مشكلات مالي سيتروئن در دهه 70 و جلوتر از زمان بودن طرح خودرو اين پروژه هيچ گاه اجرا نشد. اما وقتي دولت وقت روماني براي بستن قرارداد توليد خودرو كوچك با سيتروئن اعلام آمادگي كرد تجربيات و كارهاي انجام گرفته در پروژه قديمي و تقريبا آماده  Prototype Y كه تازه مدرن و مناسب روز شده بود بعد از نزديك 20 سال وقفه براي طراحي خودرو كه قرار بود در روماني توليد شود به كار گرفته شد. تغييرات اساسي كه لازم بود استفاده از سيستم كاربراتور و استارت و دينام قوي تر براي روشن كردن خودرو در زمستانهاي سرد روماني و كشورهاي هدف فروش. تقويت شاسي و تعليق براي كارائي بهتر در جاده هاي نامناسب روماني و همچنين كم كردن دو عدد از درها و سه در كردن خودرو براي كاهش هزينه هاي توليد بود. اين مدل جزو معدود سيتروئنهاي دهه 80 بود كه پژو در طذاحي آن دخالتي نداشت بنابر اين سيتروئن  براي فضاي داخلي اين طرح سيستم كنترل فرامين PRN Satellites را نيز در نظر گرفت كه علاوه بر بدنه و سازه فضائي مدرن فضاي داخلي متفاوت و مدرن نيز داشته باشد. اين مدل با موتورهاي 1129 و 1299 سي سي چهار سيلندر بوكسر هوا خنك عرضه ميشد البته بر روي مدلهايOltcit Club موتور 652 سي سي دو سيلندر باكسر هوا خنك سيتروئن نيز نصب ميشد ولي اين موتور روي مدلهاي سيتروئن اكسل نصب نشدند. توليد اين مدل تا سال 1990 ادامه يافت و تا اين سال تعداد 60184 عدد سيتروئن اكسل كه 40 درصد توليدات در روماني بودند توليد و به كشورهاي اروپاي غربي صادر شد.

File:Citroen Olcit.JPG

File:Axel Grey-Side.jpg

                            

 

سيتروئن AX:

در سال 1986 پس از تنها سه سال طراحي و تست توسط كمپاني سيتروئن براي جايگزيني با مدلهاي LNA و ويزا به بازار عرضه شد. طراحي خودرو چه در تعليق و چه بدنه بسيار مدرن بود. بدنه خودرو داراي وزن بسيار سبك و ظريب آئروديناميكي بسيار پائين نسبت به رقباي خود بود كه استفاده از اين مدل را بسيار اقتصادي ميكرد. براي موتور اين مدل نيز از موتورهاي چهارسيلندر خطي 1.0 ، 1.1 و 1.4 ليتري بنزيني و 1.4 و 1.5 ليتري ديزل استفاده شد. اين مدل با دو نوع بدنه سه در و پنج در هاچ بك تا سال 1998 به تعداد 2,425,138 عدد توليد شد.

File:Citroen AX front 20080320.jpg

File:Citroën AX facelift rear.JPG

 

سيتروئن XM:

سيتروئن XM در سال 1989 به بازار عرضه شد و به سرعت در سال 1990 به عنوان خودرو سال اروپا برگزيده شد. اين مدل كاملا بر اساس سبك و سياق سنتي سيتروئن توسط برتونه و بر اساس طرح هاي اوليه Dan Abramson و طرح هاي بعدي Jean Giret و خطوط مشخص شده توسط مارچللو گانديني طراحي شده بود.  بدنه اي غير معمول با زواياي تيز و كاپوت كشيده و شيشه هاي بزرگ و سرتاسري در خودرو همانند نسلهاي قبلي و در صندوق با لبه پائيني شيشه اي و چراغهاي راهنماي عقب و دنده عقب كاملا مخفي زير آنها. بر روي اين مدل سيستم هيدراكتيو يك و سپس از سال 1993 سيستم هيدراكتيو 2 كه در حقيقت نسلهاي بعدي سيستم هيدروپنوماتيك بودند و هر دو به  سنسورهاي الكترونيكي براي سرعت عمل بخشيدن به سيستم و همچنين ايجاد حالت آنتي رول  مجهز بودند نصب شدند. تعداد معدودي از مدلها نيز به سيستم هيدروپنوماتيك معمولي مجهز بودند.مدلهاي شش سيلندر فرمان چپ XM آخرين سيتروئن هائي بودند كه در آنها از سيستم فرمان DIRAVI استفاده شد. مدلهاي شش سيلندر فرمان راست داراي سيستم فرمان متفاوتي به نام DIRASS بودند. براي اين مدل موتورهاي مختلف 2.0 ليتري به صورتهاي كاربراتوري ، انژكتوري هشت سوپاپ ، انژكتوري شانزده سوپاپ و انژكتوري هشت سوپاپ توربو به همراه موتور شش سيلندر وي شكل 3.0 ليتري به دو صورت 12 و 24 سوپاپ و همچنين موتور 2.1 ليتري ديزل به دو صورت تنفس عادي و يا توربو و يك موتور 2.5 ليتري توربو ديزل در نظر گرفته شد. توليد اين مدل در سال 2000 بعد از توليد 333,775 عدد متوقف شد.

 

Nuccio Bertone در كنار XM:

 

 

سيتروئن ZX:

اين مدل در سال 1991 براي رقابت با هچ بكهاي سايز متوسط كه در آن دوران بازار داغي داشتند به بازار عرضه شد. بدنه آن توسط برتونه طراحي شده بود و شاسي و تعليق آن نيز براي تا حدودي متمايل به اسپرت بودن طراحي شده بودند. موتور اين مدل نمونه هاي 1.1 ، 1.4 ، 1.6 ، 1.9 و 2.0 ليتري بنزيني و 1.9 ليتري ديزل بود. قوي ترين نمونه بنزيني ورژن قوي تر موتور XU10 2.0 با قدرت 167 اسب بخار بود. نمونه ديزلي نيز در ورژن قدرتمند تر خود 91 اسب بخار توليد ميكرد كه يكي از اولين هچبكهاي ديزلي اسپرتي بود. اين مدل با سه نوع بدنه سه در ، پنچ در و استيشن تا سال 1998 به تعداد 1,709,215 عدد توليد شد.

File:Citroen ZX front 20080118.jpg

File:ZXwit1996.jpg

File:Citroën ZX Aura Turbo D.JPG

 

سيتروئن Xantia:

اين مدل در سال 1993 براي جايگزيني مدل معروف BX به بازار عرضه شد. بدنه آن نيز  توسط برتونه طراحي شد. اين مدل با دو نوع سيستم تعليق به بازار عرضه شد. اولي سيستم هيدروپنوماتيك كه همچنان كنترل ترمز و تعليق و تنظيم ارتفاع و فرمان را به عهده داشت. دوم سيستم هيدراكتيو 2 كه قبلا بر روي سيتروئن XM عرضه شده بود و بر روي دو مدل با موتورهاي 2.0 توربو و 3.0 V6 ارائه ميشد و داراي سنسورهاي الكترونيكي و اي سي يو مجزا براي كنترل طراز بودن خودرو و حالت آنتي رول و كنترل طراز بودن هنگام ترمز گيري بود. اين مدلهاي زانتيا همچنين داراي آپشن محور عقب فرمان پذير بودند كه چرخش چرخهاي عقب به ميزان سه درجه به سمت چرخش فرمان در سرعتهاي بالا و عكس آن در سرعتهاي پائين را ممكن ميكرد. آپشن اضافي ديگر براي سيستم هيدراكتيو2 سيستم  اكتيوا بود كه با اضافه كردن دو سيلندر هيدروليك و گوي اضافي براي مهار كامل حركتهاي بدنه از حالت طراز و ايجاد حالت آنتي رول كامل تحمل شتاب جانبي 1.2 جي بالاتر از سوپر اسپرتها را ممكن ميساخت. در تست گوزن مجله Teknikens Värld سوئد زانتيا با موتور V6 و سيستم هيدراكتيو 2 اكتيوا و سايز رينگ و لاستيك فابريك توانست ركورد دار شود و با قرار گرفتن بالاتر از پورشه 996 GT2 قابليتهاي بالاي اين سيستم را به نمايش بگذارد. زانتيا با دو نوع بدنه ليفت بك 5 در و استيشن عرضه ميشد كه مدل استيشن توسط اتاق ساز معروف فرانسوي Heuliez توليد ميشد. براي زانتيا موتورهاي مختلف در حجمهاي 1.6 ، 1.8 ، 2.0 ، 3.0 ليتري بنزيني در ورژنهاي مختلف و 1.9 ديزل بصورت توربو و يا تنفس عادي و همچنين 2.0 و 2.1 توربوديزل در نظر گرفته شد. زانتيا آخرين مدل سيتروئن بود كه در آن از سيستم هيدروپنوماتيك كه اولين بار در سال 1954 بر روي سيتروئن Traction Avant 15cvHعرضه شده بود و در سال 1955 كنترل كل سيستمهاي خودرو را در سيتروئن DS به عهده گرفت استفاده ميكرد و همچنين آخرين مدل سيتروئن بود كه در آن از روغن مينرال LHM كه از سال 1966 بر روي سيتروئن DS استفاده شد استفاده كرد. توليد زانتيا در سال 2002 با توليد 1,216,734 عدد متوقف شد. بعد از توقف توليد اين مدلدر فرانسه از سال 2001 تا 2010 اين مدل در كشور ما توسط سايپا مونتاژ شد.

Nuccio Bertone در كنار Xantia:

xantia with Nuccio Bertone

 

سيتروئن Evasion:

كمپاني ماترا با درك موفقيتهاي آينده طرح MPV كه توسط كرايسلر به بازار عرضه شده بود در سال 1981 مدلي مشابه را طراحي و به عنوان طرح كانسپت به سيتروئن ارائه كرد كه پژو با توليد چنين مدلي با اين عنوان كه بازاري براي چنين خودروئي وجود ندارد مخالفت كرد و ماترا نيز طرح را به رنو ارائه كرد و بر مبناي آن رنو اسپيس به بازار عرضه و موفقيتهاي بزرگي را به دست آورد. پژو بالاخره بعد از مشاهده موفقيتهاي بزرگ رنو و زماني كه ديگر كمي دير شده بود بالاخره با طراحي MPV توسط سيتروئن موافقت ميكند ولي با اين شرط كه سيستم هيدروپنوماتيك در آن استفاده نشود تا بتوان آن را با مثل قراردادهاي قبلي ون با پژو و فيات بصورت مشترك عرضه كرد. به اين ترتيب اوسيون اولين سيتروئن بزرگ بدون سيستم هيدروپنوماتيك از سال 1954 در سال 1994 به بازار عرضه شد. بازار اصلي اين مدل رقابت با ونها آمريكائي و رنو كه سالها بازار MPV در بازار اروپا را در دست داشتند با همان سبك و سياق طراحي و توسعه داده شد و غير از سيتروئن با فيس ليفتهاي مختلف توسط پژو ، فيات و لانچيا نيز عرضه شد. موتور اين مدل از سري موتورهاي XU و XUD پژو-سيتروئن به حجمهاي 1.8 و 2.0 ليتر در ورژنهاي مختلف و 1.9 ، 2.0 و 2.1 توربوديزل بود. قوي ترين نمونه اين مدل نمونه 2.0 ليتري توربو به قدرت 147 اسب بخار بود. توليد اين مدل تا سال 2002 ادامه يافت و 121,340 عدد از آن توليد شد.

File:Citroen Evasion front.jpg

File:Citroen evasion side.jpg

 

سيتروئن Jumper نسل اول:

اين مدل نيز در ادامه قراردادهاي مشترك توليد ون بين گروه فيات و پژو-سيتروئن در سال 1994 به بازار عرضه شد. بر طبق موفقيت قراردادهاي مشترك قبلي بين سيتروئن و فيات و بعدها بين پژو-سيتروئن و فيات اين مدل با رنج بسيار متنوعي ار بدنه و طول شاسي و قابليت حمل بار و 32 نوع تركيب موتور مختلف ساخت پژو-سيتروئن ، فيات و ايوكو به بازار عرضه شد. توليد اين مدل موفق تا سال 2006 ادامه پيدا كرد.

File:ModelJumper.jpg

File:Citroën Jumper BR.jpg

File:ČSAD Liberec, servisní vozidlo.jpg

 

سيتروئن Jumpy نسل اول:

اين مدل نيز طي قرارداد مشترك جديدي بين پژو-سيتروئن و فيات طراحي و توليد و در سال 1994 به بازار عرضه شد. اين مدل با 2.0 ليتر بنزيني EW10  پژو-سيتروئن و يا موتور 1.6 ليتري فيات و يا موتورهاي ديزلي 1.9 و يا 2.0 ليتري سري هاي XUD و DW پژ- سيتروئن عرضه ميشد. توليد اين مدل تا سال 2004 ادامه يافت.

File:CitroënJumpy30062013.jpg

 

سيتروئن Saxo:

سيتروئن ساكسو در سال 1996 بر مبناي پژو 106 كه خود آن بر اساس و روي پلتفرم سيتروئن AX ساخته شده بود به بازار عرضه شد. اين مدل با موتورهاي بنزيني 1.0 ، 1.1 ، 1.4 و 1.6 ليتري بنزيني و 1.5 ليتري توربو ديزل عرضه شد كه در قوي ترين ورژن مدل 1.6 ليتري 120 اسب بخار نيرو توليد ميكرد كه در كنار ضريب آئروديناميكي پائين بدنه اين مدل قابليتهاي خوبي را براي آن فراهم ساخته بود. توليد اين مدل تا سال 2003 پس از توليد 1,653,514 عدد پايان يافت.

File:Citroen Saxo front 20080403.jpg

File:Citroen Saxo rear 20080403.jpg

File:Citroen Saxo front 20071002.jpg

 

سيتروئن Xsara:

سيتروئن زارا در سال 1997 براي جايگزيني با سيتروئن موفق ZX عرضه شد. و داراي سه نوع بدنه سه در و پنج در و استيشن بود. براي اين مدل موتورهاي 1.4 ، 1.6 ، 1.8 و 2.0 ليتر و همچنين 1.9 و 2.0 ليتري ديزل مورد استفاده قرار گرفتند. كه قدرتمند ترين آن 2.0 ليتر شانزده سوپاپ 166 اسب بخار بود.

File:Citroën Xsara in St Trond.jpg

File:Citroën Xsara Tonic.JPG

File:Citroën Xsara (Facelift) – Heckansicht, 17. März 2011, Wülfrath.jpg

 

سيتروئن Berlingo نسل اول:

سيتروئن برلينگو در سال 1994 به بازار عرضه شد. ايده اصلي اين مدل از ونهاي قابل استفاده همه كاره قابل انعطاف ساده كوچك مثل 2CV AK ،  آكادين و C15 آمده بود. نسل اول برلينگو تا سال 2008 توليد شد و بدنه داراي شيشه هاي جانبي و رديف عقبي صندلي و يا مدل كاملا ون باري داشت.

File:Citroën Berlingo I Facelift front-1.jpg

 

سيتروئن Xsara Picasso:

اين مدل بصورت MPV كوچك طراحي و در سال 1999 به بازار عرضه شد. پسوند نام پيكاسو با اجازه خانواده پابلو پيكاسو نقاش و هنرمند معروف به نام اين مدل اضافه شد. پابلو پيكاسو در طول دوران كاري خود كارهاي هنري را با كمپاني سيتروئن اجرا كرده بود و سيتروئن نيز نام او را براي فرم در هم ريخته و تغيير شكل داده شده اين مدل به پسوند اين مدل اضافه كرد. اين مدل بسيار موفق تا سال 2012 توليد و در حالي خط توليد را ترك كرد كه هنوز تقاضا براي خريد آن وجود داشت ولي استانداردهاي اروپائي جديد توليد مدلي جديد را ملزم ميكرد. از اين مدل به تعداد 1292307 عدد توليد شد.

File:Citroën Xsara Picasso 20090221 front.jpg

File:Citroen Xsara Picasso rear 20080705.jpg

 

كمپاني سيتروئن