ماترا Matra

File:Matra logo.gif

كمپاني Capra در سال 1937 توسط Marcel Chassagny براي كار بر روي تكنولوژي هاي هوائي تاسيس شد. در سال 1942 نام كمپاني به Matra مخفف Mechanique Aviation Traction تغيير پيدا كرد. كار اين شركت به اين صورت بود كه قراردادهائي براي كار بر روي تكنولوژي ، طراحي و توليد انواع وسايل هوائي ، توليدات نظامي و سلاح و حتي رسانه اي و ارتباطي ، دوچرخه و اتومبيل اجرا ميكرد.

كمپاني ماترا در سال 1962 وارد خودروسازي و مسابقات اتومبيلراني شد. در سال 1984 با عدم توافق براي توليد مدل جديد با كمپاني تالبوت شريك تجاري آن دوران خود براي توليد خودرو جايگزين رانچو ماترا طرح خود را به كمپاني رنو عرضه كرد و كمپاني رنو براي توليد اين مدل البته با نام رنو موافقت كرد كه تبديل شد به رنو اسپيس. به اين ترتيب ماترا توليد خودرو با نام خود را متوقف كرد و براي كمپانيهاي ديگر مثل رنو خودرو توليد ميكرد. در نهايت در سال 1994 توسط كمپاني چند رسانه اي Lagardère خريداري و تعطيل شد و اجزاي مورد استفاده آن در اين كمپاني ادغام شدند.

 

خودروهاي توليدي ماترا:

 

Djet توليد 1962-1967:

ورود ماترا به خودروسازي در سال 1962 اتفاق افتاد زماني كه René Bonnet خودروئي را بر اساس طرح اوليه Jacques Hubert به نام Djet طراحي كرده بود و نياز به كمپاني داراي تكنولوژي براي توليد بدنه و مونتاژ اين خودرو داشت. اين خودرو در حقيقت اولين خودرو اسپرتي موتور وسط جهان به شكل امروزي بود كه موتور را به وسط شاسي و جائي كه صندليهاي سرنشينان عقب بايد قرار ميگرفت انتقال داده بود و در زمان خود بسيار پيشرفته محسوب ميشد. اين مدل داراي ترمزهاي ديسكي و سيستم فنربندي مستقل اسپرتي بود. كمپاني ماترا كارخانه اي را براي ساخت اين مدل در شهر Romorantin ساخت همچنين بدنه از فايبرگلاس توسط ماترا ساخته ميشد و روي شاسي فولادي Djet با چسب مخصوص چسبانده ميشد. براي موتور نيز از موتور 1108 سي سي 65 اسب رنو 8 استفاده شد كه قادر بود خودرو را به حدالاكثر سرعت 165 كيلومتر در ساعت برساند و مدل قوي تر داراي موتور 1255 سي سي تونينگ شده توسط گورديني بود كه خودرو را به حدالاكثر سرعت 190 كيلومتر در ساعت ميرساند اما قبليت اصلي اين مدل قدرت مانور بالاي آن به دليل موتور وسط بودن و سيستم تعليق پيشرفته ان بود. پس از آن كه René Bonnet در سال 1964 به ورشكستگي نزديك شد ماترا كل كمپاني را خريداري كرد و بدهي هاي آن را به عهده گرفت. در دو سال اول قبل از خريد كمپاني توسط ماترا 198 عدد Djet توسط ماترا توليد شده بود و ايده Jean-Luc Lagardère مدير وقت ماترا اين بود كه ماترا ظرفيتهاي بلقوه اي براي ورود به صنايع خودروسازي دارد و خريد كمپاني René Bonnet ورود آنها به خودروسازي را ممكن مينمايد. براي اين كار ماترا Philippe Guédon طراح اسبق كمپاني سيمكا را نيز استخدام كرد تا مدل Djet را فيس ليفت و مدرن سازي كنند. بعد از طراحي مجدد دماغه Djet تغيير كرد و كشيده تر شد كه Djet V نام گرفتند. در سفر سال 1965 يوري گاگارين اولين فضا نورد تاريخ بشر به فرانسه دولت فرانسه يك عدد Djet VS با موتور 1255 سي سي گورديني هديه داد كه گاگارين از آن در روسيه استفاده ميكرد. توليد اين مدل در سال 1967 بعد از توليد 1495 عدد متوقف شد.

File:Matra Djet Blaye 2013 03.JPG

File:Matra Djet Blaye 2013 01.JPG

File:Matra Bonnet Djet V dashboard.jpg

 

ماترا 350 توليد 1967-1973:

اين مدل توسط Philippe Guédon طراحي شد. اين مدل داراي بدنه بسيار جلوتر از زمان و ظرفيت 2+2 نفر و سقف تارگا بود. چراغهاي جلو بصورت مخفي جمع شونده و براي موتور نيز از موتور قوي تر چهار سيلندر وي شكل ساخت فورد به حجم 1.7 ليتر و قدرت 70 اسب بخار استفاده كردند. بدنه نيز همچنان پلي استر بر روي شاسي فولادي بود. در سال 1970 اين مدل توسط ميشلوتتي دچار اصلاحاتي در بدنه شد شامل تغيير فرم سپر جلو و تغيير نحوه باز شدن در عقب بصورت معمولي رو به بالا. در كل 9609 عدد از اين مدل تا سال 1973 توليد شد.

File:Matra-530-avant.jpg

File:Matra-530-arriere.jpg

File:Matra 530 SX Avant.jpg

File:Matra 530 SX Arrière.jpg

 

ماترا Bagheera توليد 1973-1980:

باگيرا با همكاري مشترك با كمپاني سيمكا توليد شد. اين مدل بصورت اسپرت موتور وسط توسط طراح يوناني Antonis Volanis طراحي شد و براي موتور و گيربكس و سيستم تعليق آن از اجزاي خودروهاي سيمكا بهره گرفته شد. بدنه غير معمول آن سه نفره بود بصورتي كه در رديف اول سه عدد صندلي در كنار هم داشت. همانند مدلهاي قبلي اين مدل نيز داراي بدنه از جنس پلي استر بر روي شاسي فولادي داشت. ابتدا بر روي اين مدل موتور 1.3 ليتري سيمكا نصب ميشد ولي از سال 1975 موتور 1.5 ليتري نيز قابل سفارش بود. براي اين مدل موتور هشت سيلندر U شكل نيز طراحي شد. اين موتور تشكيل شده بود از دو عدد موتور چهار سيلندر 1.3 ليتري كه ميل لنگهاي آنها با زنجير به يكديگر متصل شده بودند. اين موتور تنها بر روي سه عدد باگيرا بصورت كانسپت براي تست نصب شد ولي براي توليد تاييد نشد. اين اتومبيل از سال 1973 تا 1979 با نام ماترا-سيمكا باگيرا و در سال 1980 با نام تالبوت-ماترا باگيرا عرضه شد.

File:MatraSimcaBagheera.jpg

File:Bagheera av.jpg

File:Baheera ar.jpg

File:Bagheera int.jpg

 

ماترا رانچو توليد 1977-1984:

ماترا رانچو نيز با بدنه اي از جنس فايبرگلاس-پلي استر بر روي اسكلتي از جنس فولاد توسط Antonis Volanis طراحي شد. ايده اصلي  اين مدل توليد شاسي بلندي با كيفيت رانندگي خياباني خوب همانند رنجروور ولي باقيمتي بسيار پائين تر بود. اين مدل با همكاري سيمكا توليد شد و از خيلي از قطعات سيمكا 1100 در آن استفاده شد از جمله شاسي افزايش ارتفاع داده شده  و موتور 1.4 ليتري سيمكا اما ناچارا اين مدل همانند سيمكا 1100 ديفرانسيل جلو بود. اين مدل در برخي ورژنها داراي تجهيزات آفرود نيز بود. اين مدل از سال 1977 تا 1979 با نام ماترا-سيمكا رانچو و از سال 1980 تا 1984 با نام تالبوت-ماترا رانچو عرضه شد. با پايان توليد اين مدل در سال 1984 در حقيقت توليد آخرين خودروئي كه ماترا با نام خود  عرضه كرد به پايان رسيد.

File:Matra Rancho vue avant.jpg

File:Matra Rancho vue arriere.jpg

 

ماترا توليد 1980-1983:

اين مدل نيز بر طبق سيستم ماترا بصورت دو نفره اسپرت موتور وسط  توسط Antonis Volanis طراحي شد. اين مدل با همكاري كمپاني تالبوت توليد شد. بدنه همچنان بصورت پلي استر-فايبرگلاس بصورت سه نفره داراي سه صندلي در يك رديف همانند باگيرا بر روي شاسي فولادي بود ولي با اين تفاوت كه براي شاسي از فولاد گالوانيزه استفاده شده بود. مورنا اولين خودروئي بود كه براي تمام فريم و ساشي از فولاد گالوانيزه استفاده ميكرد. براي آن از موتور 1.6 ليتري و  2.2 ليتري تالبوت (سيمكا سابق) استفاده ميشد. گيربكس نيز از سيتروئن CX استفاده شد. اين مدل با نام تالبوت-ماترا مورنا به بازار عرضه ميشد.

File:Talbot-Matra Murena 90PS 1981 1.jpg

File:Talbot-Matra Murena 90PS 1981 2.jpg

File:Matra Murena 3 seats.jpg